Imágenes de páginas
PDF
[ocr errors]

silia et auxilia legitime administrant, debent et illi ipsi magistratibus subsidia corporalia.

XLII. Quando vero perfide et extra regulam ChrisH egerint, possunt cum Deo deponi.

XLIII. JIujus regnum optimum est et firmissimum qui ex Deo et cum Deo regnat; hujus vero pessimum et infirmissimum qui sua libidine.

XLIV. Veri adoratores invocant Deum in spiritu et veritate, corde orantes, non clamore coram hominibus.

XLV. Rypocritai omnia opera suafaciunt ut videantur ab hominibus f propterea mercedem suam hie recipiunt.

XLVI. Gantiones ergo, seu verius boatus, qui in templis sine devotione pro mercede fiunt, aut laudem aut qucestum ab hominibus quarrunt.

XLVII. Potius mortem eligere debet homo, quam Christianum offenders aut pudefacere.

XLVIII. Qui ex infirmitate aut ignorantia absque causa vult offendi, non patiamur ut is infir

1 uffet (auffer).

'This article asserts the right of rerolution.

[ocr errors]

mu8 et ignorans rnaneat; sed demus operant ut rite edoctus firmus tandem evadat, nec peccatum ducat quod peccatum non est.

XLIX. Mains et gravius scandalum nonputo, quain quod sacerdotibus matrimonio legitimo interdicitur; concubinas et scorta habere accepta ab eis pecuniapermittitur.

L. Solus Deus peccata remittit, idque per solum Christum Jesum Dominum nostrum.

LI. Qui remissionem peccatorum creatures tribuit, Deum gloria sua spoliat et idololatra est.

LII. Confessio ergo, quce sacerdoti aut proximo fit, non pro remissione peccatorum, sed pro consultatione haberi debet.

LIU. Opera satisfactionis a sacer dote imposita humance sunt traditionis (excepta excommunicatione); peccatum non tollunt, sed aliis in terrorem imponuntur.

LTV. Christus dolores nostros et omnes labores nostros tulit; qui vero operibus poznitentialibus tribuit, quod Christi solius est, errat et Deum blasphemat.

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

LV. Qui vel unicum peccatum pcenitenti remittere negat, is non Dei nec Petri, sol DiaboU vicem tenet.

LVI. Qui qucedam tantum peccata idque pro mercede aut pecunia remittunt, Simonis et Balaami socii sunt, ct veri Satance legati.

LVII. Scriptura sacra purgatorium post hanc vitam nullum novit.

LVIII. Defunctorum judicium soli Deo cognitum est.

LIX. Quo minus de hisce rebm nobis revelat Deus, hoc minus nobis pervestigandce sunt.

LX. Si quis, pro mortuis sollicitus, apud Deum gratiam eis implorat aut precatur, non damno; scd tempus de hoc definire (septennium pro peccato mortali), et propter qucestum mentiri, non humanum est, sed diabolicum.

LXI. De charactere, quern postremis hisce temporibus excogitarunt sacrifici, nihil novit divina Scriptura.

LXII. Scriptura alios presbyteros aut sacerdotes non novit quam eos qui verbum Dei annunciant.

LXIII. Ittis vero presbyteris, d#

[ocr errors]
[ocr errors]

quibus diximu8, qui Verbum Dei prcedicant, Scriptura divinajubet, ut necessaria ministrentur.

LXIV. Qui errorem agnoscunt, illis nihil damni inferendum, ferantur autem donee in pace decedant, deinde sacerdotiorum bona juxta Christianam caritatem ordinentur.

LXV. Qui errorem non agnoscunt necponunt, Deo sunt relinquendi, nec vis corporibus illorum inferenda nisi tarn enormiter ac tumidtuose se gerant, ut parcere illis magistratui salva publico, tranquillitate non liceat.

LXVI. Ilumilient se illico quicunque in Ecclesia sunt prcefecti, crucemque Christi {non cistam) erigant; aut perditio eorum adest, nam securis radici arboris est admota.

LXVII. Si cui libet disserere mecum de decimis, reditibus, de infantihus non baptizatis, de confirmatione, non detrectabo colloquium.

[ocr errors]

THESES BERNENSES. A.D. 1528.

The Ten Conclusions Of Berne.

[These Ten Conclusions were carefully prepared by Berthold Haller and Francis Kolb, Reformed ministers at Berne, and, at their request, revised and published by Zwingll (in German, Latin, and French) for a large religious Conference held in the capital of Switzerland, Jan. 1-2$, 152S. They were approved by all the leading Swiss Reformers, and also by Ambrosius Biaarer of Constance, Bucer and Cnpito of Strasburg, and others, who attended the Conference. The result of the Conference was the complete triumph of the Reformation in Berne. They are a model of brevity. Nieraeyer gives the German original in the Swiss dialect from the Zurich edition of 1528. An English version is given in Vol. I. p. 305.]

[ocr errors]

De seguentibus Conclusionibtts nos FrasCI8CU8 Kulb et Berchtoldus Haller, ambo pastores Ecclesia: Bernensis, simul ccm aliis orthodoxies professoribus unicuique rationein reddetnus, ex scriptis biblicis, Velerii nimirum et iY. Testamenti libris, die designato, nimirum prima post dominicam primam circumcisionis, anno MDXXVIII.

I. Sancta Christiana Ecclesia, cujus unicum caput est Christus, nata est ex Dei Verbo, in eoque permanet, nec vocem audit alieni.'

II. Ecclesia Christi non condit leges et mandata extra Dei Verbumj eapropter omnes traditiones humance, quus Ecclesiasticas vocant, non ulterius nos obligant, quam quatenus in Dei Yerbo sunt fundatce et prcecepta;.

III. Chnstus est unica sapientia, justitia, redernptio et satisfactio pro peccatis totius mundi; idcirco aliud salutis et satisfactionis meritum pro peccato confiteri, est Christum abnegare.

[ocr errors]
« AnteriorContinuar »