Imágenes de páginas
PDF
EPUB

GREEK WAR SONG*.

1. ΔΕΥΤΕ, παίδες των Ελλήνων:

ο καιρος της δόξης ήλθεν, άς φαγώμεν άξιοι εκείνων

που μας δώσαν την αρχήν"Ας πατήσομεν άνδρείως

τον ζυγόν της τυραννίδος. Εκδικήσωμεν πατρίδος

καθ όνειδος αισχρόν. Τα όπλα ας λάβωμεν

παιδες Ελλήνων αγωμεν· ποταμιδών εχθρών το αίμα

ας τρέξη υπό ποδών,

[merged small][ocr errors][merged small]

* A translation of this song will be found among the smaller Poems, in the third volume.

ξύπνησον κραξε 'Αθήνας

σύμμαχον παντοτεινήν. 'Ενθυμειθησε Λεοννίδου

ήρωος του ξακοστου, του ανδρός επαινεμένου φοβερού και τρομερού.

Τα όπλα ας λάβωμεν, &c.

4.

“Ο που είς τάς Θερμοπύλας

πόλεμον αυτός κροτεί, και τους Πέρσας αφανίζει

και αυτών κατά κρατεί
Μέτριακοσίους άνδρας

εις το κέντρον πρόχωρει,
και ως λέων θυμώμενος,
εις το αίμα των βουτεί.

Τα όπλα ας λάβωμεν, &c.

ROMAIC EXTRACTS.

Ρωσσος, "Αγκλος, και Γάλλος κάμνοντες την περιήγησιν

της Ελλάδος, και βλέποντας την αθλίαν την κατά-
στασιν, ειρώτησαν καταρχάς ένα Γραικών φιλέλληνα
δια να μάθουν την αιτίαν, μετ' αυτόν ένα μητρο-
πολίτην, είτα ένα βλάχμπειν, έπειτα ένα πραγμα-
τευτήν, και ένα προεστώτα.
Είπε
μας,

ώ φιλέλληνα, πώς φέρεις την σκλαβίας και την απαρίγορησον των Τούρκων τυραννίαν; πως ταϊς ξυλαίς και υβρισμούς και σηδηροδεσμίαν παίδων, παρθένων, γυναικων ανήκουστον φθορείαν; Δεν είσθαι εσείς απογονοι εκείνων των Ελλήνων

των ελευθέρων και σοφών και των φιλοπατρίδων:
και πως εκείνοι απέθνησκον δια την ελευθερίαν,
και τώρα εσείς υπoύκεισθαι εις τέτοιαν τυραννίαν,
και ποίον γένος ως εσείς εστάθη φωτισμένον
εις την σοφίαν, δύναμης, εις κ' όλα ζακουσμένον
πως νυν έκαταστήσατε την φωτινην Ελλάδα.
βαβα! ως ένα σκέλεθρον, ως σκοτεινήν λαμπάδας!
Ομίλει, φίλτατε Γραικέ, είπί μας την αιτίαν :
μη κρύπτης τίποτης ημών, λύε την απορίαν.

“Ο ΦΙΛΕΛΛΗΝΟΣ.

Ρωσσ-αγκλο-γαλλοι, Ελλάς, και όχι άλλοι,
ήτον, ώς λέτε, τόσον μεγάλη,
νύν δε άθλία, και αναξία
αφ' φου άρχίσεν ή αμαθία.
οστ' ήμπορούσαν να την ξυπνήση
τούτ' εις το χειρον την οδηγούσε
αυτή στενάζει τα τέκνα κράζει,
στο να προκύπτουν όλα προστάζει
και τότε ελπίζει ότι κερδίζει.
ευρεϊν, οπού 'χει νύν την φλογίζει
Μά· όστις τολμήση να την ξυπνήση
πάγει στον άδην χωρίς τινα κρίσιν.

The above is the commencement of a long dramatic satire on the Greek priesthood, princes, and gentry; it is contemptible as a composition, but perhaps curious as a specimen of their rhyme: I have the whole in MS. but this extract will be found sufficient. The Romaic in this composition is so easy as to render a version an insult to a scholar; but those w) not understand the original will excuse the following bad translation of what is in itself indifferent.

TRANSLATION.

A Russian, Englishman, and Frenchman making the tour of

Greece, and observing the miserable state of the country, interrogate, in turn, a Greek Patriot, to learn the cause; afterwards an Archbishop, then a Vlackbey*, a Merchant, and Cogia Bachi or Primate.

Thou friend of thy country! to strangers record
Why bear ye the yoke of the Ottoman Lord ?
Why bear ye these fetters thus tamely display'd,
The wrongs of the matron, the stripling, and maid?
The descendants of Hellas's race are not ye!
The patriot sons of the sage and the free,
Thus sprung from the blood of the noble and brave,
To vilely exist as the Mussulman slave!
Not such were the fathers your annals can boast,
Who conquer'd and died for the freedom you lost!
Not such was your land in her earlier hour,
The day-star of nations in wisdom and power!
And still will you thus unresisting increase,
Oh shameful dishonour! the darkness of Greece?
Then tell us, beloved Achæan ! reveal

The cause of the woes which you cannot conceal. The reply of the Philellenist I have not translated, as it is no better than the question of the travelling triumvirate; and the above will sufficiently show with what kind of composition the Greeks are now satisfied. I trust I have not much injured the original in the few lines given as faithfully, and as near the Oh, Miss Bailey! unfortunate Miss Bailey!" measure of the Romaic, as I could make them. Almost all their pieces, above a song, which aspire to the name of poetry, contain exactly the quantity of feet of “A capta in bold of Halifax who lived in country quarters," which is in fact the present heroic couplet of the Romaic.

* Vlackbey, Prince of Wallachia.

SCENE FROM Ο ΚΑΦΕΝΕΣ.

TRANSLATED FROM THE ITALIAN OF GOLDONI,

BY SPERIDION VLANTI.

ΣΚ Η Ν Η ΚΓ'. ΠΛΑΤΖΙΔΑ εις την πόρταν του χανιού, και οι άνωθεν.

ΠΛΑ. Ω Θεέ ! απο το παραθύρι μου εφάνη να ακούσω την φωνήν του ανδρός μου· αν αυτός είναι εδώ, έφθασα σε καιρον να τον ξεντροπιάσω. [Ευγαίνει ένας δούλος από το εργαστήρι.] Παλικάριπές μου σε παρακαλώ ποιος είναι εκει εις εκείνους τους οντάδες και

ΔΟΥΛ. Τρείς χρήσιμοι άνδρες. “Ένας ο κυρ Ευγένιος, ο άλλος ο κυρ Μάρτιος Ναπολιτάνος, και ο τρίτος ο Κύρ Κόντε Λέανδρος 'Αρδέντης.

ΠΛΑ. ('Ανάμεσα εις αυτούς δεν είναι ο Φλαμίνιος, αν όμως δεν άλλαξεν όνομα.)

ΛΕΑ. Να ζή η καλή τύχη του κυρ Ευγενίου. [πίνωντας.] ΟΛΟΙ. Να ζή, να ζή.

ΠΛΑ. (Αυτός είναι ο άνδρας μου χωρίς άλλο.) Καλέ άνθρωπε κάμε μου την χαριν να με συντροφεύσης απάνω εις αυτούς τους αφεντάδες, όπου θέλω να τους παίξω μίαν. [LLρος τον δούλον.]

ΔΟΥ. Ορισμός σας: (ουνηθισμένον οφφίκιον των δουλευτων.) [Την εμπάζει από το εργαστήρι του παιγνιδιού.]

ΡΙΔ. Καρδιά, καρδιά, κάμετε καλήν καρδιάς, δεν είναι τίποτες. [Προς την Βιττόριαν.]

ΒΙΤ. Εγώ αισθάνομαι πως απεθαίνω: [Συνέρχεται εις τον εαυτόν της.]

['Από τα παράθυρα των οντάδων φαίνονται όλοι,

όπου σηκόνωνται από το τραπέζι συγχισμένοι, δια τον ξαφνισμών του Λεάνδρου βλέπωντας την Πλάτζιδα, και διατί αυτός δείχνει πως

θέλει να την φονεύση.] ΕΥΓ. "Οχι, σταθητε.

« AnteriorContinuar »